15. güvənmədiyim, güvənə bilmədiyim insandır. və güvənə bilməməyimə ən çox kədərləndiyim insandır. o qədər çox istərdim ki, azərbaycan polisi özünü bu qədər alçaltmasın, o qədər çox istərdim ki ona etibar edə bilim. kaş ki deyirəm polis olan yerdə özümüzü daha güvəndə hiss edərdik, nəinki olmayan yerdə. kaş ki hər polis olan bir neçə ilə haram yeməkdən nəhəng qarın buraxmaq yerinə əzələ kütləsi yığaydı. kaş ki polis kimlərinsə boynuna iş qoymaq yerinə həqiqi cinayətkarları axtarardı. kaş ki mən azərbaycan polisini görəndə ürəyimdə "allah yardımçın olsun" deyə biləydim. kimsə polisə düzəlmək istəyəndə kaş ki ona "düz edirsən, afərin" deyə biləydim, "yeri get özünə kişi işi tap" demək yerinə. kaş ki 92də xocalıda qanından canından keçmiş əsl azərbaycan polisinin ruhunu incitməzdilər. amma hələ də gec deyil. bu xalq öz övladlarını bağışlamağa hər zaman hazırdır.