8. uşaq vaxtı çox baxdığım məktəbə təzə gələn qız mənə sevgi məktubu yazmışdı. nə edəcəyimi bilməmişdim. qorxudan kağızı cırıb atmışdım, bir də o qıza baxmadım, cavab da vermədim. çünki bu haqda heç təcrübəm yox idi. indi də xoşuma gələn qızlara sadəcə olaraq baxmağı xoşlayıram. sevgili statusu mənə sərf eləmir. boş ev yox, harasa getməyə pul yox. sadəcə tel ilə danışmaq adama daha da əzəb verir. sosial aləmdə sevgi etiraflarına baxıram və özümü hec cür belə şey edərkən təsəvvür edə bilmirəm. diz çüküb gül vermək, gic-gic romantik şeir yazmaq mənlik deyil. qızın dalıyca düşümək, ona sevgi üçün yalvarmaq min hoqqadan çıxmaq da mənlik deyil. özümə sığışdırmıram. bu qədər əziyyətdənsə bazdığa gedərəm. bu cür düşünməyimə görə heç vaxt sevgilim olmayıb. sosial şəbəkələrdə qızlara da padxod etmirəm, çünki bilirəm ki onlara paralel olaraq 100lərlə bu cür mesajlar gedir. və inboxda qız tutmaqçün gərək onlar kimi düşünəsən, onların maraqlarından agah olasan, sevgi, romantika, seriallar, həzin mahnılar, ədəbiyyat, ulduz falı zad hamısı mənə tərsdir.

genetik mühəndislik və süni insan yetişdirmə sahələri inkişaf etsin. bizi qoxumuzdan, səsimizdən, görünüşümüzdən sevən, bizə doğma yanaşan, məndən başqa heç kimə dəyər verməyən qızlar yetişdirilsin biz də sifariş edib alağ * glş təbii qızlar mənə sərf eləmir.