1. ilk olaraq onu deyim ki, nəzərdə tutduğum uğursuzluq, bir növ müvəffəqiyyətsizlikdir. (baxma: uğur əldə etmək) (baxma: i did it) yəni, digər mənada nəzərdə tutmuram.

çox qəribə hissdir. bəzi hallarda arxasıyca qısqanclıq,paxıllıq,əsəb,gərginlik gətirir.

hal hazırda sənə çox uğur gətirəcək işlər etmək varkən, yerində sadəcə uzanıb ətrafındaki insanların həmin sahədə uğurlarına şahid olmaq istəmədən də olsa gərginlik yaradır. söhbət uğur gətirib gətirməyəcəyi də deyil,ümumiyyətlə etməyi arzuladığın işi edə bilməməkdir. sən daha başlaya belə bilməzkən, başqaları başlayır,bitirir, hələ üstünə o işdən çoxlu müvəffəqiyyətlər qazanır. boğazın düyünlənir,uğursuz hiss edirsən. uğursuzluğun nəyi var oturur ürəyinə.

həmin insanlar sadəcə sənin öz uğursuzluğunun fərqinə varmağın üçün vasitədirlər. yəni, yanlış anlamayın, paxıllıqdan içinə dərd oturmağından danışmıram. həmin insanların uğurlarının fonunda öz qırılmış özgüvənini, arzu və xəyallarının yavaş yavaş sönməyinə şahid olursan. dərd kimi oturan bu olur.

bu uğursuzluğun bir növü idi. başqa bir növü isə nələrəsə həvəslə başlayıb, hətta bitirib,sonunda uğuru görməməkdir. cəhd göstərirsən, mübarizə aparırsan, həvəslə əməyinin nəticəsini gözləyirsən və sonda əldə etdiyin nəinki uğur qazanmaq, əksinə ortaya çıxardığın zəyif bir iş olur.

adam deyər ki, başlamısan, kim deyir zəyif iş çıxar? ortaya güclü iş qoy. ancaq təəssüf ki, işin ərəfəsində bunların fərqinə varmırsan. xətalar, zəyifliklər gözünə görünmür. çünki hamısı xırdaçılıq kimi gəlir gözünə. sonra o xırda-xırda detallar nəticəsində ortaya tamam pis gündə nəsə çıxanda başa düşürsən. o qədər pis an olur ki, həmin hər şeyi başa düşdüyün vaxt. təəssüflənirsən, kaş ki belə olmayaydı, kaş ki filan cür edəydim, eh,meh.

yenə də son nəticədə əlində qalan tək şey sınmış özgüvənin, komplekslər, təəssüf hissi, narahatçılıq, gərginlik, biraz da qısqanclıq olur.. "filankəs niyə belə elədi?"nin qısqanclığı yox.. "mən niyə eləyə bilmədim?"in qısqanclığı.

doğrudan çətindir. entrynin sonunda istəyərdim sizə motivasiya verəcək bir şeylər yazım. amma hələ özüm də işi görüb,nəticəsini gözlədiyim ərəfədəyəm. 2-3 aya nəticəsini görməliyəm. ( artıq iş bitib. )
nəticəsini gördükdən sonra da, bura hadisələrin sonunu yazacağam. ancaq ümid etmə ərəfəsini də keçmişəm artıq. ümid edib xəyal qurmuram. sadəcə nə baş verəcəyini gözləyirəm. çünki həmin o özgüvən bir dəfə sınandan sonra, ümid etmək və ya arzulamaq onu bərpa etmir. bərpa edəcək şey qazancağın uğurdur. uğuru qazanana qədər də mübarizə belə aparsan həmin sınıq inamla dəvam etməli olursan.

(baxma: çətindir)