1. məni xeyli qorxudan ehtimal.. hərdən kabus görürəm və qorxu pik nöqtəyə çatanda diksinib oyanıram..
yaxşı ki yuxuymuş deyə sevinirəm..

amma təsəvvür elə kabus görürsən amma oyanmırsan.. oyana bilmirsən..

oyana bilmədiyin sonsuz bir kabus.. dəhşətlidi olduqca

həmişə doğulduğum üçün özümü şanslı hesab etmişəm; niyə etməyim ki?! inanılmaz təsadüflərin cəmlənməsi sonucu dünyaya gəlmişəmsə bu böyük bir şansdı əlbəttə
amma sevinmək üçün hələ tezdirsə? əslində bu ən böyük şanssızlıqdı bəlkə də..

və indi bunları fikirləşdikcə dəli oluram, kaş ölüm hər şeyin sonu olardı deyə.. kaş bununla da bitərdi..