109. 17 yaşımı bitirməyimdən elə də çox keçməyib,amma hər il əvvəllər nə qədər axmaq olduğumun fərqinə daha çox varan biri olaraq,17 yaşımı indiki fikirlərimlə təzədən yaşamaq istəyərdim.

gijdillaqlıq elemə,sən ən ağıllı deyilsən,ə. zor da deyilsən,ümumiyyətlə ağıllı və ya zor deyilsən,necə axmaq olduguvu çox yox,1 ildən sonra başa düşəssən və narsissist ruhuvun nələri əlindən alacağını görəssən. səni sevən adamlara biraz dəyər ver,it kimi peşman olassan onları itirdiyivə.

mədinəyə qarşı o oğraşlıqları eləmə,çünki sonra peşman olannan sonra belə üzr istəməyə uzun gəlməyəcək. onnan sonra tanış olacağın qızlardan heç biri səni onun qədər sevməyəcək və ən əsası da,onnan sonra tanış olduğun heç bir qız səni sən olduğun üçün sevməyəcək. heç kimin yanında özüvü elə rahat hiss edə bilməyəssən,ona görə də bir müddətdən sonra ümumiyyətlə heç kimlə yaxınlıq qurmayassan,qurmağa qorxassan.

onnan başqa da,universitetə qəbul olmağın vaxt itkisidi. ancaq yatmağa gedəcəyin universitetdə vaxtilə maraqsızdı dediyin hazırlıq axtarassan.

saçın da hələ tökülmüyüb,ama əvvəlki kimi vecsiz ola bilmirsən daha,sənə qəribə baxan adamları gördükcə sıxılırsan,sıxıldıqca özüvə daha çox bezirsən.

oynadığın adam əsl sən deyilsən, olmaq istədiyin adam kimi davranma.