67. "bu gün sənin ad günün,
gülüm sənsiz bərbad günüm.
söndürdün ümidləri üfürüb,
söndürdüyün şam kimi.

bu gün sənin ad günün,
gülüm sənsiz bərbad günüm
keçir saat on ikini
təbrik edirəm yad kimi."

ilk dəfə bir mahnının içində olduğum vəziyyəti bu qədər dəqiqliklə ifadə etdiyini gördüm. ad gününə qabaqcadan hazırladığımız birlikdə etməli planlarımız var idi, amma o vaxta kimi artıq "biz" deyə bir şey qalmadı. yanında olub birlikdə ad günü tortunu kəsmək də olardı. olmadı. saat 12-ni keçmişdi və adi bir dost və ya yad biri kimi sadə bir mesaj yazıb təbrik etməkdən başqa əldən heçnə gəlmədi.

sonrası? artıq heçnəyin əvvəlki kimi olmayacağını ikimiz də bilirdik.

"budur verdiyin dəyər
gördüm kim nəyə dəyər..."