32. uşaq vaxtı nardarandakı pirə gedib hədiy yediyim gündür. özümlə duz da aparırdım niyəsə şit pişirirdilər. 4-5 dənə dabafka ilə yeyirdim. nəzir qutusu üstünə qoyulan pulları da oğurlayıb qayıdırdım. sonra yadıma düşürdü ki hədiydən əvvəl ciblərimə noğul, konfet doldurmuşdum axı. içindən fındığ çıxan noğulların kayfı başqa olurdu blət.

orda dindarlar kağızlara imamların adlarını, fatihə və digər sürələri latin hərfləri ilə yazıb verirdilər ki öyrənərsən, uşaqlara da paylayarsan. hamısını əzbər bildyim üçün hörmətim var idi o pirdə. məktəbdən qaça bilən tək-tük cəsarətli (səhər yığıncağında döyülməyə dözəbilən) uşaqlardan biri olduğum üçün darıxanda qaçırdım pirə.

belə xüsusi günlərdə pirdə təsbeh, mineral daşlı üzük, axçin zad da paylayırdılar. bir iki dənə təsbehi məktəbdəki məllimlərə məkkədən gəlib zad deyərək sata bilmişdim.