36. səməd vurğunun ölümünə bakıda yazdığı şeir.

nihayet şehrine gelebildim,
ama geç kaldım samet,
görüşümedik,
bir ölüm boyu geç kaldım.
teypteki sesini
dinlemek istemedim samet,
ölülerin, büsbütün ölmeden,
resimlerine bakamam.
ama gün gelecek,
seni de senden büsbütün ayıracağım samet.
saygılı hatıralar dünyasına gireceksin.
kabrine çiçek de koyabileceğim
gözüm yaşarmadan.
sonra gün gelecek
senin başından geçen iş
benim de başımdan geçecek, samet.