8. uşaqlığımız.bir dönəmin uşaqları rus/avropa filmləri,serialları,musiqiləri ilə böyüyüb.məsələn valideynlərimiz.atam bütün məşhur avropalı,rus musiqiçiləri tanıyır,onlara qulaq asaraq böyüyüblər ya da onların filmlərini izləyərək.başa düşdüz nə demək istədiyimi.biz isə (90-dan bu tərəfə) çoxluqla türkiyənin təsirində böyümüşük.pis olub yaxşı olub deyə bilmərəm (əsasən fərq olmadığını düşünürəm) ancaq ümumiyyətlə uşaqlığımız türkiyə ilə keçib.nə qədər qəbul etməsəz belə bu belədi.en son babalar duyar,yedi numara,çiçek taksi və bir neçə belə serial(azərbaycanda çox bilinməsədə ikinci bahar,süper baba kimi seriallar daxil olmaqla) uşaqlığımızın bir hissəsidi.mən deyərdim hətta bu seriallar türkiyədən çox azərbaycanda məşhur olub.bizim trt1 dən başqa digər kanalları izləmək üçün əksərən peyk antenamız olmadığı üçün ancaq bu seriallara baxa bilmişik ölkə olaraq.izah edə bilmirəm.indiki türk ümumiyyətlə xarici seriallardan və ümumiyyətlə televiziyadan (tv-kanallardan) nifrət edən,izləməyən biri olaraq deyə bilərəmki hətta yazdığım əfsanə seriallar bugün mənə uşaqca,bəzən çox absurd ssenarilər kimi gəlsə belə oturub izləyəndə nostalgiya yaşayırsan.hallederiz kadir,dombili baykuş və s.

belə