7. 2013cü ilin yayında h.aslanov metrosuna yaxın "salam" adlı kafedə ilahiyyatçı dostumla çay icirdik. dostumun koreyadan bir tanışı zəng elədi. söhbətin gedişatindan tutdum ki həmyerlimiz koreyada koreyalı dul xanımla tanış olub. həmin bu qaragun onunla muveqqeti nigah baqlamaq üçün dostumdan kəbin kəsməyi xahiş edir. dostumda başa salır ki bəs əgər o xanim butperstdirse kəbini oxumayacaq, çunki şeriyyetimiz buna icazə vermir. xülasə buda öyrəndi və o qadin həqiqətəndə bütpərət çıxdı. zəng edən qardaş necə dilxor olmuşdusa səsi trupkada aləmi burumuşdu. haa dirəşdi, ha əlləşdi ki bəs qərib adamam səfərdə bunu bir təhər həll etmək şansı falan hiçmi yok ?.. ilahiyyatci dostum başa saldi ki yoxe yoo mumkun olan şey deyil. zəng edən adam dedi ki ay haci bəs mən indi neynəyim ? buda dediki ne bilim ay qardaş get allaha inanan birin tap. nəysə bunlar saqollaşdilar və ütündən on dəqiqə heç keçməmişdi ki birde zəng gəldi..
-- ay haci, başiva dönüm mənəmee yenə narahat eləyən səni. gözümüz aydın olsun müsəlmanın biridə artdı. xanima başa saldim islam dinin elhemdulillah ki qəbul elədi. adini, dedisinin adin, mehriyyeni (pul), müddəti zadı hamisin yazib indi sms-le yollayiram. aadan alım tez elə oxu...

p.s barmağımi dişlədim..ürəyimdə dedim ki ya rəbb, sən bu qardaşın əcrin ver. biz bir nəfəri 10 ildi namaza gətirə bilmirik. qardaş bütpersti 8 dəqiqəyə ( az qala işıq surətiylə) dinə dəvət edib. əlhəmdulillah deyən kaç kişiyiz lann -*