22. bir dəfə heç unutmaram məktəb forması ilə siqaret çəkdiyim üçün tutmuşdular. dağüstü parkda heç kim yox idi deyə, çörək çıxsın deyə bizə ilişdilər yəqin. özümü heç o qədər çarəsiz hiss eləməmişdim.
deyirlər itlər qorxunun iyinə gəlir. bir dəfə 7 itin hücumuna məruz qalacaq idik kimsəsiz bir yerdə. iki nəfər idik. yanımdaki normal şərtlərdə də itdən çox qorxurdu. mənsə sözdə qorxmurdum. amma 7 iti görəndə, gecə vaxtə heç kimin olmadığı bir yer. itlər dişləyə də bilərdilər, sürü halındadılar itdi də dişdədi dişdədi. bir az sevməyə çalışdım səs zad çıxartdım guya qorxmuram. dostum da sakitləşər bəlkə deyə. amma özüm də əsirdim qorxudan. itlər sakitləşdilər. gəldilər ki sığallıyım zad. öz dünyalarında sakitləşdilər yəni. amma mən hələ də qorxurdum. götüm götüm uzaqlaşdıq ordan.
vallah dağüstü parkda olanda özümü daha çarəsiz hiss eləmişdim. polislər də itlər kimi qorxumuzdan bəslənirdilər sanki. nə istədiklərini tam anlaya da bilmirdik ki. sən demə pul üçün imiş. 3 nəfər 20 manatdan verdik. məktəb tələbəsi idik. o 20 manatı da borc aldıq ordan burdan. onlar da qoydular ciblərinə bizə də bir də olmasın zad dedilər.
dediyim odu ki, uzaq durun. heç bir mənliyi, etik dəyəri olmayan insana güc verəndə belə olur. polis insana gevən verməlidir. o ətrafda olanda insan güvən duymalıdır ki, polis var. məndə tərsinədi. mən polis görəndə təhlükədəyəm kimi hiss eliyirəm.