2. bir yerdə böyüyüb başa çatıb, uzun müddət qaldıqdan sonra öyrəşdiyin danışıq forması. bölgələrə və ya bir şəhərə görə sözlərin tələffüz forması dəyişir. sözləri ya uzadar, ya da qısaldarsan. tema olacaq durumlara düşmənizə səbəb olacaq bir şeydir ki, biri səni yamsılayar və ətrafındakıların gülüş səbəbinə çevrilərsən. bir müddətdən sonra tərgitmə çabalırına girərsən. sözləri elə yox belə deyim, elə yaxşı olmadı belə yaxşıdı falan filan deyib necə deyərlər dilinə əl gəzdirməyə başlıyarsan. irəliləyiş vardır, ama olmasa ondan yaxşıdır sanki. ləhcənin əvvəlki təsiri qalsada, tərgitmə istəyinə xərclənmiş səylər sözlərin tələffüzündə səhflər yaradar. təkərə düşmək anları olan, adama vaxt keçdikcə kaş tərgitmək fikrinə qapılmasaydım dedirtən, şirin bir şey. bu şirinlik həmçinin bir insana sevgi belə doğura biləcək gücündədir.
(baxma: ləhcənin verdiyi avantajlar)
(bax: ləhçə)