5. hazırda dilimizə çevrilməyən 5hekayəsini tərcümə edirəm. dəhşət ləzzət edir. doğurdan hekayə yazmaq və sadə dildə insanlara hadisələri anlatmaq çox çetindi. hekayə yazan insanlar yəqin bilirlər uzun bir fikri qısa şəkildə yazmaq necə əziyyetli olur. maupassantda da ən çox sevdiyim budu. hekayələrini hətta o çətin fransız dilində belə elə anlaşıqlı yazıb ki, həsəd aparmamaq mümkün olmur. bu gün oxuduğum həmin 5hekayənin arasında le papa de simon (simonun atası) hekayəsi çox duyğulandırdı. maraqlıdı yazıçı bu hekayəni yazarkən nə hisslər keçirib? hansı ruh halında olub? ya da görəsən özü də kədərlənibmi? çox vaxt olmuş hadisələri yazdığına görə güman edirəm ki, bu hekayənin də real hekayəsi olub. doğurdan çox fərqli həyatlar var dünyada. və qəribə həyata maupassantın bəlkə də kiçik simonun pəncərəsindən baxmaq var.