9. məni yenə də uşaqlıqdakı kimi həyəcanlandıran eyni hisləri yaradan hadisə.tək fərq var sadəcə o vaxt bu sevincin üstünə bir də məktəbə getməmək var idi.düzdü qar yağanda da heç vaxt valideynlərim qoy bu gün də məktəbə getməsin deməyiblər.həmişə saat 7də durub məktəb formasını geyinib çayımı içəndə qərar verilirdi ki yollar buzdu getməyə bilər.bu nə əclaflıqdı.hətta bir dəfə qar yağan günlərdən birində yollar zad buz bağlayıb bəllidi ki heç kim dərsə getməyəcək gəlsə də ki 1-2 yaxında qalan uşaq gəlib qartopu oynayıb gedəcək.atam başlayıb ki yox dərsdən qalmaq olmaz anam da ondan betər.nəysə yola çıxdıq ataynan məktəblə ev arasında da normalda 1 saatlıq yol var.saat 8dən 12ə qədər bakının girmədiyimiz küçəsi qalmadı nə evə qayıda bilirdik nə məktəbə gedə bilirdik.nəysə ki 12yə evə sağ-salamat gəldik.adama deyərlər nə məcbur edir ki səni bu əziyyəti verməyə.onları da qınamıram bizim tərəfə həmişə az qar yağırdı deyə olurdu bunların hamısı.eeee eh gözəl günlər idi.