8. semed kişinin vaqif dramında vaqifle qacarın dialoqu qeder real dialoqdu.

qacar – aha, baş əymir hüzurumda bu!...
şeyx – yoxdur vicdanında qanun qorxusu.
qacar – (vaqifə) – şair, hökmdarın hüzurundasan.
vaqif – bunu sizsiz belə düşünürəm mən.
qacar – bəs baş əymədiniz?
vaqif – əymədim, bəli!
əyilməz vicdanin böyük heykəli...
qacar – qılınclar toqquşub iş görən zaman
neylər dediyiniz quru bir vicdan?
vaqif – vicdan dedikləri bir həqiqətdir –
beşiyi, yuvası əbədiyyətdir...
qacar – bəs zindan necədir, qaranlıq zindan?
vaqif – soyuq məzara da zinətdir insan...
qacar – aha, sınayırdım idrakınızı,
doğrudan bir şair görürəm sizi.
xoşbəxt xəlq eləmiş sizi yaradan!
vaqif – dünyada qalacaq yalnız yaradan!..


amına koyim, biz 21-ci esrde osturaqçı bir prezidentin qabağında 7 qat eyilirik.
emir teymurun qabağında nesimi bele göt-baş ata bilerdi?
teymur da oturub ona qulaq asardı da guya.

fikrimi gemide filminden efsanevi bir replika ile sonlandırıram: "sikerler оğlum, hepimizi sikerler."