28. ömrümün bir gününü, bu gününü zibil etmiş oyundu.
səhər açılandan camaat kimi mən də coşquyla forma geyinib cafelərdə qışqıra bilməyəcəyimçün üzülürdüm. oyuna qədər bir təhər yatıb yola verdim ki, udarıq kefim düzələr. sora da donan linklər, hamı golll yazandan sonra xəbərin olan qollar filan, nəticədə uduzmaq bütün günümü zibil elədi.
oyuna gələndə, görə bildiyim qədərilə ilk qol bəkirdən, ikinci qol baroninin vəhşiliyindən oldu. kuyt da top istəyə istəyə alıb sonra rəqibə pas verirdi nə hikmətdisə.
eh artıq edəcək heçnə yoxdu. bir dahaki səfərə

not: galatasaraylı spikerin əsəb pozan səsini də məni dəli edən amillərin ən öndə gələnidir