2. biz həmişə bağdan qaçırdıq. əvvəl çıxırdıq ağaca. sonra çıxırdıq, məktəbin damına, sora o tərəfdəki ağacın başına, ordan pəncərə. bir-iki dəfə bir ortayaşlı ağzı pozğun kişi məlimimiz var idi o görmüşdü. sabahsı gün bizi talpa şəklində tutdu. başdadi ki, "ə, sizə neçə dəfə demişəm qaçmıyın dərsdən o cür. keçən il 11lərdən biri yıxıldı, hələ də bir qıçı götündə gəzir. indi sizdə.. (əliylə göstərir ağacı, damı) ordan çıxırsız onun başına, ordan çıxırsız onun başına, sora da düşəssiz bunun başına(əliylə məlum tərəfi göstərir). elə eləmiyin a bala. bir gün yıxılıb pox kimi partdıyassız" babat gülmüşdüy