110. dünən axşam 2-3 saat 2 yaşlı uşağı olan qohumla oturduqdan sonra aptekdən dərman alanda anamın mənə "sa aquşa suyu alım?" deməyi idi, hər nə qədər məzələnsəm də o an, yaşadığı duyğular, çarəsizliyi, özləmi o vaxtlara, cavanlığına, hətta cavanlığını bu günə update eləməyi (o vaxtı aquşa suyu yoxuydu yəqin) və mənim eşşəkliyi kənara qoyub onun bu şeylərinə belə isinməyim, yenə onsuz qalanda darıxmağım, belə hüzünlü bir şeyi əks başlıq həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar a yazmamağım

qojalıram