6. axır vaxtlar məni paranoyak edən varlıqlar.

keçən dəfə mağazadan kola, pivə və siqaret almağa gedəndə yolda kimsə adımı səsləndi, ətrafa baxdım heç kim yox idi, yoluma dəvam etdim, yenə səsləndi, qorxdum və şoka düşdüm önümə baxanda: holoqram kimi yarı şəffaf bir varlıq mənə baxıb gülümsəyirdi. əlimdəkiləri yerə tullayıb tez evə qaçdım, qaçarkən yenə ordadımı deyə geriyə baxırdım ki yıxıldım: o qəribə varlıq ordaydı və mən yıxılanda güldü, gecə yatabilmədim, rəngim solub qanım donmuşdu...
sabahki gün yenə orda gördüm onu eyni üz ifadəsiylə, başımla salam verib "salameyküm" deyib keçdim...

uşaq vaxtı nənəm nağıl danışardı cinlər haqqında, bir dənə kişi cin qadınla evlənibmiş, deyəsən cini evlənməyə məcbur edibmiş, yaxasına sancaq taxıbmış, bu sancağı ancaq o kişi çıxardabilərmiş onda da cin qadın azad olurmuş, bir gün çayın qırağında bu cin qadın necəsə edir ərini razı salır, manipulyasiya ya da yalvarıb dramatize etməklə deyəsən, əri sancağı çıxardır və cin qadın yoxa çıxır...