122. despinaya mektup
önümde sokaklar, elde sigara,
inceden bir yağmur, anla despina...
gecenin koynunda kabuksuz yara,
kanayıp da durur; anla despina...

şiirle tutuşup meş'um kavgaya
diz çöktürdün bana gökteki aya.
iblis’i kovdurup atan dünyaya,
nefsindeki gurur, anla despina...

şimdiden geçmişe bir yol gider mi?
yüzyıllar buluşup bir an eder mi?
tetiğe dokunup sıktığın mermi,
kendini de vurur, anla despina...

bahçeye diktiğim beyaz karanfil
sensiz boynu bükük, çaresiz, sefil...
yalnızca ağaçlar, çiçekler değil
insanlar da kurur, anla despina...