22. beynəlxalq əmək günü. bütün dünyanın əlinin zəhməti ilə çörəyini qazanan insanlarının bayramı. bəlkə də heç bir xeyir qazandırmır bu bayram əməkçilərə. amma ən azından o həmrəyliyi hiss eləmək, yeyib yatan harınlamış insanlardan fərqli olaraq bu bayramı qeyd eləyə bilmək hüququna malik olmaq yəqin ki, əməkçilərə sevinc verir. tipa hər hansı qrupun, məsələn lezbiyanların homoseksuallıq gününü qeyd eləməsi kimi. bəlkə də uyğun misal deyil. yəni demək istədiyim odur ki, bu yeni il bayramı kimi bir şey deyil. müəyyən qrupa aid olan bir hissdir. onların sevincidir. mən də şəxsən təbrik edirəm bu insanları. ümid eliyirəm ki, nə vaxtsa öz halal zəhmətiynən çörəyini qazanan insanlara da camaatın malın-mülkün talayan varlı insanlara qoyulan hörmət qədər hörmət qoyular.
bir də ki, kapitalizm azərbaycanda təxminən 19-cu əsrin ortalarında yaranıb və təxminən 70 il sonra ssri-yə daxil olduğumuz üçün avropa tarixinin vəhşi kapitalizminin əzabların görməmişik. bəlkə də ona görə çox da mənasın başa düşmürük 8 saatlıq iş saatının sevincini zadı.