24. yenə bu şəhərdə üz-üzə gəldik
neyləyək, ayrıca şəhərimiz yox.
bəlkə də, biz xoşbəxt ola bilərdik,
bəlkə də, xoşbəxtik, xəbərimiz yox.
aradan nə qədər il keçib görən, -
tanıya bilmədim, məni bağışla.

mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
mən sənsiz ölmədim, məni bağışla!
"ölmədim" deyirəm, nə bilim axı, -
bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
qəbirsiz-kəfənsiz ölmüşəm elə.

bəlkə də, biz onda ayrılmasaydıq,
nə mən indikiydim, nə sən indiki, -
ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
bu ilin, bu ayın, bu günündəki,
elə bu küçənin bu tinindəki
məni də, səni də öldürdük onda.

ramiz rövşən