1. sözlükdə ikinöqtə və bağlanan mötərizə işarələrinin kombinasiyası ilə ulduz şəklində görünən və haşiyədə "glş" olaraq yazılan zad.
komediya, ironiya, istehza, manipulyasiya və s. səbəblərdən yarana bilir.
qəhqəhə, təbəssüm, hətta mücərrəd halı mövcuddur.
haşiyə: mücərrəd halının konkret adı yoxdur. səssiz ünsiyyət; yazı ünsiyyəti zamanı ortaya çıxır. məsələn, bir nəfər sənə yazdığı mesajda gülməli zarafat eləyir. təbəssüm edəcəyin və ya qəhqəhə çəkəcəyin qədər gülməli olmur. sadəcə xoş bir zarafat olur. o an içində nəsə gülümsəyir, amma bu, əsla gülüş deyil.

gülüş etiraz metodu da ola bilər, yaltaqlıq ifadəsi də. amma hər halında əsaslı meyardır. bir insanın nələrə güldüyü onun haqqında çox şey deyir. bu şəhərdəyə gülən adamla cem yılmaza gülən adam arasında uçurum var.
satira gülüş doğura bilər. amma mirzə ələkbər sabirin
ağlarsa uşaq dərdinin axtarma davasın,
ancaq söy anasın.
misralarına gülən adam, əlbəttə, çox ağır avaradır. bu yerdə gülüş çox incə meyardır. adam var ki, "pəncərə" filminə baxır, uşaqların mələdiyi səhnədə qəhqəhə çəkir. başa düşürsən ki, sən bu adamla o qədər uzaqsan ki, əlavə müşahidəyə gərək yoxdur.

qara yumora olan reaksiyamız, bu sahədə psixologiyamızın çatdığı çağdaş nöqtədir. yəni gülüş, mücərrəd təkamül keçən şeydir. gələcəkdə insanlar nələrə necə güləcək, bunu təsəvvür edə bilmərik.
müxtəlif mədəniyyətlərdə belə insanlar tamam fərqli şeylərə gülürlər. dəyişməyən təkcə uşaqların gülüşüdü. şərq fəlsəfəsinə görə öz içində məhz onu tapmalısan. mənə görə də belədir. amma şərq fəlsəfəsi daha yaxşı referansdır.
bu dediyimə mücərrəd olaraq güldüz? bəlkə də, smaylik qoysam gülərdiz. amma sözlükdə qadağandır.