59. velosiped sürmək.mən uşaq olanda(12 yaşıma qədər,o dövrdən sonra uşaqlıq dövrü qız üçün rəsmən bitmiş sayılırdı) bizim ailədə qızlar velosiped sürə bilməzdi.qıza yaraşmayan fəaliyyət imiş,bir də ki,məlum,yıxılarsan,bir yerivə bir şey olar məsələsi.
qəribə burasıdı ki, illər sonra öyrənməyə cəhd etmə şansım və ürəkdolusu həvəsim olsa da qorxumdan yenə heç nə alınmadı məndə.səbəbi isə həkim olmaq istəyim idi.birdən yıxılaram,əlim zədələnər və həkim ola bilmərəm qorxusu.bir sözlə,uşaqlıqdan içində daşıdığın həsrət və qorxu ilə birgə yaşamaq çətindi.