50. elə bir yazıçıdır ki, hər kəs sevir, həqiqətən sevənlər isə hər kəsin sevməsindən şikayətlənir, amma bəlkə də elə buna görə də, həqiqətən sevmirlər. (erməni-budaq bir cümlə olduğunu qəbul edirəm.) niyəsə, həmsöhbət olduğum az qala hər kəs dostoyevskini dahi, möhtəşəm yazıçı kimi görsə də, qəliz, darıxdırıcı yazdığını vurğulamadan keçə bilmir. belə "mən fərqliyəm" deməyə çalışmaq cəhdim yoxdur, heç deyiləm də. amma ciddi-ciddi ("tom sawyer, "dəfinələr adası" və s. sonrası) kitab oxumağa "alçaldılmış və təhqir olunmuş insanlar" ilə başlamış, ardını başqa 4 dostoyevski kitabıyla gətirmiş biri olaraq qəlizliyini qram hiss etməmişəm. ən xəfif və məni heyran edən kitabı isə "bəyaz gecələr"dir.