13. 10 il bundan qabaqki həvəsimdən qətiyyən əsər əlamət yoxdur. əvvəllər babam sağlam və sağ ikən yeni ilə 1 2 həftə qalmış 'talkuçkadan' fişənglər alardı, oturub gün sayardım ki 31 dekabr 00:00da həyətə çıxıb salutlar partladacağıq. o boyda gözəl evimiz var idi, bəzəyərdik həvəslə anamla. nə qədər mənə pis davramsa da belə günlərdə kömək edərdi mənə, uşaq qəlbimlə onda kinim yox idi ona qarşı.
bibilərim gələrdi, ailəmiz yenə tam olardı, gecə, səhərə qədər hətta deyib gülərdik, yeyib içərdik, gülməkdəm tərləyərdik bibim uşaqları ilə. qarda eşələnərdik, əvvəllər bakıya çoxlu çoxlu qar yağardı. televizorda köhnə filmlərimiz göstərilərdi, həvəslə təkrar və təkrar baxardım. özəliklə də home alone yəni bildiyimiz evdə tək filmini dörd gözlə gözləyərdim. yeni ilə özəl cartoon network, kanal dcizgi filmlərini gözləyərdim. hamısı çox özəl və həyəcanlı idi.
indi isə nə babam var, nə ailəmiz təkrar bir olur, nə o evimiz var, nə o gözəl filmlər, cizgi filmlər göstərilir, nə ev bəziyirik, nə atam yanımdadı, nə talkuçka var, nə də salutlar partladırıq. və artıq qar belə yoxdu. heç nəyin əvvəlki ləzzəti yoxdu.