17. mən uşaqlıqdan bəri kök biri olmuşam. cümləyə bu cür başladım deyə elə bilmiyin ki indi də kökəm. nəysə , şişman bir loser kimi keçən həyatımda nələr yaşamışam? ancaq uğursuzluqlar. doğma valideynlərim belə məni sevmirdi. dostlarım olmayıb. sevgili haqda isə danışmağa dəyməz. qızların oğlanlar haqda söhbətlərinə təsadüfən kulak misafiri olmuşdum. sinif yoldaşım elnur haqda danışırdılar. klasik mənada yaraşıqlı biri olmasa da tutduğunu qoparan , özünə inamlı , xarizmatik bir tip idi. həmişə olmaq istədiyim biri kimi yəni :/
sonra mənim haqda danışmağa başladılar. ömrümdə bu qədər biabır olduğumu heç yadıma düşmür. hamısı bir ağızdan məni lağa qoyub , gülüşürdülər. 2 gün ərzində ağlamaqdan gözlərim qıp-qırmızı olmuşdu. 1 həftə sonra idmana başlamağa qərar verdim. 3-4 gün tər töksəmdə həvəsdən düşdüm. loser olmağımı qəbul etmişdim. yenidən masturbasiyaya , asosyal aktivitələrimə qayıtdım.
üstündən illər keçdi. universitetə də daxil ola bilməmişdim. bir gün avtobusa minmişdim və ayaq üstə gedirdim. içərisi basabas idi və avtobus sürətlə hərəkət edirdi. anidən avtobus sürətin də təsiri ilə yana tərəf qalxdı. onda günah özündə olan şofer məni işarə verərək "keç bu tərəfə , sənin ucbatından 2 təkər gedirik" dedi. o gün intihar etmək istədim. amma ona belə cəsarətim çatmırdı :/
internetdə gəzərkən söz6 ilə tanış oldum. mcmanus adlı yazarın da motivasiya məqsədli yazılarını beləcə tapdım. "red pill" mövzulu entrylərini oxuduqda ətim töküldü. artıq mən də gözəl bədənə sahibəm , insanlar məni sevir və amcıq üstə göt sikirəm. sizə də uğurlar