2. sözün düzü bizim sinemalar o qədər gic-gic türk filmləri (hələ bizim bir poxa dəymiyən komediyalarımızı demirəm) verib ki, heç vaxt azərbaycanda sinemaya getməyə həvəs olmurdu. xalaoğlunun təkidiylə bu kinoya getdim. əslində bu kinoyada biraz önyarqım var idi ki, bəs yenə gic-gic sevgi-məhəbbət draması olacaq. ancaq drama janrında olduğunu görüb, biraz da olsa maraqlanmağa başladım. kinonun bir neçə yerində həzz ala-ala ağladım. duyğuları belə ustacasına çatdıran aktyorlar, sözlərin seçilməsi və ən əsas da musiqilər. həqiqətən çox fərqli və dəyərli filmdir. 'reallığı dramatik üslubda üzümüzə çırpan bir türk kinosu'