2. əsasən ictimai mövzularda yazılırdı. böyük bir şəxsi və ya tarixi bir hadisəni mədh və tərif edən, adətən təntənəli, uzun lirik şeirdir. qafiyə quruluşuna görə qəzəllə bənzər idi.
yəni, aa, ba, ca, da, ... və s. kimi qafiyələnirdi. lakin qəzəldən həcmcə böyük idi, yəni ən az 15 beytdən ibarət idi. növləri bunlardır:
1. tövhid - allahın birliyinin tərənnümü
2. minacat - allaha yalvarış
3. nət - peyğəmbərin tərifi haqqında
4. mədhiyyə - hökmdarın tərifi haqqında
5. fəxriyyə-şairin özünün şairlik qüdrətindən bəhs edilir
6. həcv-tənqidi məzmun daşıyır. sarkazmın yaranması üçün zəmin idi
7. mərsiyə - müqəddəs şəxslərin və ya yaxın qohumun ölümü münasibəti ilə yazılır