10. *bizim cəbiş müəllim* bədii filmində səsləndirilən *emin sabitoğlu* imzalı vals musiqisini *elşən dadaşov*un qarmondan dinləyərkən burnumun dirəklərini sızıldadan keçmişin tozlu səhifələrinə dəfn edilmiş gözəl şəhər. çoxları üçün bakının indiki halı daha cəlbedici, daha maraqlıdır. amma, inandırım sizi, son 10 ildi bakıya ayaq basdığım zaman özümü o qədər yad hiss edirəm ki, geri qayıtmaq üçün günlərimi sayıram. bu halı ilə bakı mənə 40 dəfə estetik əməliyyat keçirmiş, dodaqları, yanaqları silikonlu, qaşları tatuajlı şişmə bəbək görünümlü qadınları xatırladır. demirəm ki, əvvəllər hər şey super idi. əvvəllər bir az zibilli idi küçələr bəlkə, binalar bu qədər hündür, fasadlar bu qədər mükəmməl deyildi, amma, insanları daha canayaxın idi, havası daha təmiz idi, o tozlu küçələrində dolaşan küləklər belə əvvəlki kimi sarıb sarmalamır insanı. çox sıxır, çox darıxdırır əvvəllər insan axını ilə dolub daşan yollarda indi tıxaclar görmək, ucuz dönər qoxusu qoxlamaq, çimərliklərindəki natəmizliyin əlindən dənizdən iyrənmək... ehh nəysə.