152. adam necə ad gününü
başqasına qoyub, gedər?
adam necə üsyan edib
ağlamaqdan doyub, gedər?
heç bilmirəm kimsən, nəsən
nədən, kimdən birdəfəlik
uçub getmək istəmisən?
qatilin kim? bəlkə bizik?
bəlkə anan, bəlkə atan?
bəlkə, sizə illər əvvəl
on dördüncü
mərtəbədən mənzil satan?
bəlkə qatil ölümündən
bir əvvəlki gecə idi?
ya sevgilin?
denə görüm, telefonda
son sözləri necə idi?..
qatillərin hesabı yox,
elə bilmə ki, azdılar.
yaşamağa qoymayanlar,
inan mənə, bilsəydilər,
ölməyə də qoymazdılar...
indi bir-bir hamısına
qarğış töküm, fəğan edim,
acıqlanım mən gərək,
bilmədiyim, dəymədiyim
bir bədənin cəsədinə
qucaqlanım mən gərək...
mən razıyam, andım haqqı,
dünyanı mən düzəldim, bəs,
kim saxlasın gedənləri?
kaş deyəydin, heyhat, mənə
öləmişdən sevməliydim ölənləri...