3. həyatımı dəyişən hadisə. onsuz bu başlığa 4 il sonra qayıtmaq səbəbim də keçmişə baxıb ilk barmaq qaldırdığımdan bu yana nələrin dəyişdiyini görməyimdir. avtostop unudulmayacaq hadisələr yaşadıb içimdəki macəraçı molekulları vargəl etməyə məcbur etdi. nə yalan deyim. kaş o yola çıxmazdım dediyim anlar bir 25-ci kadr olaraq əsib keçir bəzən. əvvəllər döşək altındakı noxud qədər narahat edən bu həyat tərzi siz bürokratik, ənənəvi həyat tərzinizə səyahətdən hər qayıdışınızda daha da böyüyür, üstündə yumalanıb gedəcəyiniz böyük bir qayaya dönür. məsələ avtostopdan çox uzaqlaşır əslində. yollar, o yolları getmək, insanları tanıyıb, təbiətə qarışmaq istəyi içinizi didir-dağıdır. iqtisadi rahatlığa qovuşmaq, yaxınlarınıza və -daha geniş şəkildə-bəşəriyyətə maddi köməklik göstərmək istəyinizlə hər şeyi rədd edib dünyaya açılmaq fikri arasında çilənir beyniniz. yox, çox uzaqlara getdiyimi iddia etmirəm. bir neçə ölkədaxili tur, 3-4 vizasız ölkə..bu qədər. bəlkə elə dəli edən də budur.
zamanı dondurmağın, ilmə-ilmə sökülüb getməməyin ən yalın yoludur səyahət. bütün sərhədləri bir kamp ocağında yandırmaq və önmühakimələri ayaqlayıb getməkdir səyahət. almağı bacarmaqdır yollara qarışmaq. almağı öyrəndikcə verdiklərinizdə səmimiləşərsiniz. xəmirinizdə bir çimdik macəraçı, kitabınızda bir sətir jül vern varsa, ayaqlarınızda çujoy torpaqlara aclıq varsa qayıdışın çətinliyini də nəzərə alaraq çıxın yola. avtostop isə maddi maneəni böyük miqdarda kənara itələyən səyahət tərzidir. seçiminizdən asılı olmayaraq bu hissləri müəyyən qədər keçirəcəyiniz yollarla səyahət edin.
hamılıqla gedək üzü küləyə.