5. maştağada insanlar səhər saat 6dan oyanırlar. adətən sübh tezdən kişilər növbələşərək məhlələrinin önündə oturub gələn-gedənə nəzarət edirlər. məhlələrə girsəz ya uşaq, ya da kişilər görəcəksiz. çox nadir hallarda qadınlar görmək olur. kişilər çox zaman qadın gəldiyini görəndə üzlərini aşağı çevirir və ya baxış istiqamətlərini dəyişirlər. böyük əksəriyyət dindardır. və bütün uşaqlarını da bu istiqamətdə böyüdürlər. uşaqlarını hələ ibtidai sinifdən quran oxumağa məscidlərə göndərirlər. çox hissəsi 4-cü və ya 9-cu sinifdən sonra qızlarını məktəbdən çıxarırlar. erkən evlilik halları da çox olur. demək olar hamısı bakı ləhçəsində danışır. azərbaycanda yeganə yerdir ki, qadına sataşılmaz, söz atılmaz. əgər oraya yeni gəlmisizsə sizin gəlmə olduğunuzu biləcəklər çünki orada hamı bir-birini tanıyır. və öz içlərindən olanlara münasibətləri təmamilə ayrıdır. gəlmələri çox sevməzlər. sanki ora ayrı bir ölkədir. elə bir aurası var ki, sanırsan başqa bir diyara gəlmisən. azan səsi, qara niqablı qadınlar, əli təsbehli kişilər ... məhlələrində bir dənə belə cavan görmək olmur. səbəbin nə olduğunu hələki aydınlaşdırmamışam. əhalisi söhbətcil və yardımsevərdir. bir hissəsi isə aqressivdir. açıq geyinmiş insanlara yaxşı yanaşmırlar. maştağaya gedirsizsə ətək dizdən aşağı olmalıdır.
adətən ailələrdə uşaqlar nənə-baba tərbiyəsilə böyüyürlər. uşaqların adları 2,3 və bəzən daha çox adların birləşməsi ilə yaranmış adlar olur. (mirsəfərəli, seyidməhəmməd, əhmədağa,mircabbarsadiq və s.)
ardını da yazacam.