3. Əsasən yaxşı niyyətlə icra edilən, başqalarının xoşbəxtlik, rahatlıq və həyatlarını özününkündən daha vacib görməklə yaxından əlaqəli olan, amma ailə ilə üçün belə etməyə dəyməyən lazımsız davranışlar, hərəkətlər yığınıdır. Bunun layiqiylə qiymətləndirildiyini görməmişəm bu günə qədər. Öz etdiklərimə əsasən demirəm, özüm lazımınca dəyər verəmmirəm, ondan bilirəm. Heç digərləri də vermir. Düz də edirlər, kimsə aşıb daşan diqqət və şişirdilmiş, qürursuzca həyata keçirilmiş aktlarımızı qəbul etmək, hələ istəmədikləri halda onlara verilən bu şeylərə qarşılıq vermək məcburiyyətində deyil. Özümüzü o qədər kiçik görməyimiz, ikinci plana atmağımız çox səfehcə və qeyri-təbiidir. Yaxşı bir yoldaş demişkən, can şirin şeydir. Əməlli-başlı fikir vermirdim mən bu ifadəyə heç vaxt, ancaq dəhşətli dərəcədə doğru bir şey deyil?
Məsələn, bütün insanlarla münasibətlərimdəki hər şeyin əla olmağını istəyirəm, aradakı məni narahat edən hər kiçik problemi, məndə gördükləri hər qüsuru düzəltməyə bütün gücümlə çalışıram. Hansı ki, onlar əlaqədə bir koftanın altında yuxarı çırmanmış başqa bir koftanın qolu kimi kiçik, amma əsəbpozan, zəhlətökən, iyrənc maneələr yaradırlar. Bax, o koftanın qolunu aşağı çəkməyə çalışmamalıyam, durmayacaq o orada. Kofta narahat eləyirsə, çıxarmalıyam ikisini də, sonra üstdəkini yenidən geyinməliyəm. Əynim qalın olmasa da olar, təki zehnim aydın, əsəbim yerində, narahatlığım da keçmiş olsun. Zəruri olmayan nədəsə nə isə xoşuna gəlmirsə, gərək rədd edəsən o yana, yəni oksigen deyil ha bu. Heç nə ya da heç kim bizim qədər vacib olmamalıdır. Zərər verməmək, kobudluq etməmək, sadəcə kömək istəyənə kömək etmək, sadəcə aranızdakı nələrisə həll etməyə sizin qədər həvəsli olanlar üçün enerji xərcləmək bəs edər.