84. indicə bir şeir atdım elə bunu da atım bəsdi bu günlük
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
qaranlıq dərdimə yanır şam beləcə
səhərlər mən içirəm, gecə düşür qəm çoxalır
həyat çox çətin olur mənimçün axşam beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
düzəlmir, düzəlməsin artıq heç bir önəmi yox
onsuzda ümid bağlayanda məhv olur insan beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
bir şey ki, gül üzünə baxmağa heç gəlmir üzüm
onda diz döyüb deyirəm keçərmi dövran beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
deyirsən tap yaxşısını, bil ki, səndən yaxşısı yox
tapırlarmı bu qədər asan sən təki canan beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
həmin gün yadda qalar bir insan da öldü o gün
həmin insan mən idim, mən öldüm cavan beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə
molla əmi, cismim üçün azca da səbr eylə hələ
indi isə ruhum üçün verəcəyəm ehsan beləcə
bilməm niyə oldum ki, pərişan beləcə