2. (baxma: sözlük yazarlarının nicklərinin hekayəsi)
Normalda ora yazmalı olduğum bir başlıqdır. Lakin, adıma açıldığına görə (bax: ego)

bura yazmağa üstünlük verirəm.
Bəli, illər öncə uşaqikən tez-tez qonaq gedərdik. Anam və qonşular danışarkən məni bir tərəfə qoyurdular. Və bir uşaq üçün zibil* dadı verəcək həmin konfetdən önümə qoyub, "Tıx" muamelesi* edirdilər. Demək olar ki həftədə üç,dörd dəfə qonaq gedirdik və iki üç ədədsə o zibil dadlı konfetdən yeyirdim.
Sanki,üzərimə lənət kimi yapışmışdı o konfet. illər sonra çay evlərinə getdiyimdə yenə konfet qarşıma çıxırdı. Təbii ki, o konfetdən qaçınırdım. Artıq qorxurdum bir deyimlə. (Burada nöqtələyim qısa kəsim)


Sözlüyə başlamadan öncə qarşıma çıxan "düz əməlli nick qoy" görüb "nə qoysam ala" deyə fikirləşdirdim ki, bu əclaf konfetdən yeyirdim, dedim elə qoy bunu qoyum. Oxuduğunuza görə Taşşakkürlər. -*