241. Deməli bir dəfə 3 dost Qarayevdə şirniyyat evlərinin birində paxlava, şəkərbura alıb yeyirdik. Məlum məsələ, qürbətdən qayıdanda milli mətbəxə aid nə varsa, dadına baxmağa çalışırsan. bu məqamda bir ata ( yaşı təxminən 30-40 arası olar) oğlu ilə girdi mağazaya. Nəsə uşaqla başladıq oynamağa, positiv bir ab- hava yarandı. Bunu görən ata istədi ki, söhbətə daha şirinlik qatsın və oğlunu bizə təqdim eləmək istədi.
- Cəmil, dayılara adını söylə.
Kişi özü də dediyindən təkərə düşdü, yanaqları qızardı. Nə qədər istədik, özümüzü sıxaq, gülməyək, axır da dözə bilmədik, hamımız güldük.