2. insanların çox vaxt yaşadıqları həyatdan məmnun olmaması,lap düzünü desək bədbəxt olması ilə əlaqədar vəziyyət,bir çoxunun özü də fərqindədir ki,əsəbiləşdikləri mövzu müzakirəyə belə dəyməyən lazımsız,xırda-xuruş şeylərdir,amma yox,qəzəblənməlidirlər-çünki qəzəbi sadəcə nifrət qusaraq tükədə bilirlər.açıq havada gəzim,özüm özümlə danışım,həll yolu axtarım,musiqi dinləyim-bunlar hamısı bacarmaq belə istəmədikləri məşğuliyyətlərdir.çox oxuyan,çox düşünən,ən əsası dərin düşünən insanlar ümumiyyətlə bu dünyəvi problemləri çox da ciddiyə almamağın məntiqini bilir,amma əsəbi insanlar yox. Hər nə qədər məsləhət versən belə,"yox ey"lə başlayan cümlələrin ardı-arası kəsilmir və özlərinin əsəbi olduğunu yox,onu əsəbiləşdirəcək amillərin çoxluğunu deyirlər,bir müddət sonra əsəbiləşməyi də sevməyə başlayırlar,mənfi enerjini çıxara bildikləri tək yol bu olduğuna görə.Bir də əsəbi insanların qurbanı olan məsum insanlar var,bir il bəsdir həmən adama dönüşmələri üçün,çalışın onlardan biri heç vaxt olmayın,əzabdır.