30. ailəsindən daimi asılı olan, ailəsinin sözündən çıxmağı bacara bilməyən gənclik. təbii ki, belə vəziyyətin formalaşmasında mövcud mədəni dəyərlərin (və ya dəyərsizliyin) böyük bir rolu var. "qılınc müsəlmanıyıq" mentaliteti ilə uşaq yaşından insanları məktəblərdə və ya evdə döyürlər və azarlayırlar ki, bəs bunu sərbəst buraxsaq dərs oxumayacaq, universitetə girməyəcək, siqaret çəkəcək. nəticə etibarı ilə bu adamlar 30 yaşına gələndə hələ də iş tapmaq üçün atasının kiməsə rüşvət verməyini gözləyirlər, 18 yaşına gəlib çatıb hələ də ölkə xaricinə çıxmaq üçün ailəsindən icazə istəyirlər, 18 yaşına gəlib çatıb hələ də sevgilisinin hətta əlindən belə tutmağa çəkinirlər ki yoldan keçən tanış görər, bunları məcburən və ya psixoloji təsir vasitəsilə tələsik evləndirirlər ki, "avara" qalsa gündə biri ilə yatacaq. universitet tələbəsi görürsən deyir mən əslində oxuyan deyiləm prosta məni müəllimlər və evdəkilər zorla oxudurlar. (bax: wtf) belə üzvləri olan bir gənclikdən hələ ölkəni xilas etməyi gözləmək filan gülüncdür. gərək yavaş-yavaş başlayasan və addım-addım irəliləyəsən.
ailəsinin və qohum-əqrəbasının təkidinə gərək duymadan, ümumiyyətlə repressiv xarici kontrol olmadan mənalı və məhsuldar həyat yaşaya bilən, özünün və ətrafının gələcəyini düşünə bilən və hedonizmə qapılmayacaq bir gəncliyə ehtiyac var bu ölkədə. o gənclik formalaşandan sonra danışa bilərik ki, gəncləri biznesdə, dövlət idarəsində qabağa çəkmək lazımdır filan. bəlkə onda işi-gücü ölkəni çapıb-talamaq olan ancaq ildə bir dəfə prezident yanında müşavirədə tər tökə-tökə danışan nazirlər əvəzinə, ciddi olaraq ölkənin gələcəyini fikirləşən bir intellektual zümrənin formalaşdığını müşahidə elədik.