24. uşaq ağlı ilə inandıqlarıma, inancımı keşkə heç itirməyəydim.
uşaq vaxtı atama inanırdım. böyüdüm, bir yerlərim də böyüdü, artıq əvvəlki kimi inanmadım. uşaq deyiləm ki.
uşaq vaxtı 3 uqlavoyun 1 penal olduğuna inanırdım, həqiqətən. televizorda futbola baxanda sayırdım, 3 olanda hirslənirdim ki hakim niyə penal vermədi. böyüdüm, imtahan zad, "3 səhv 1 düz" söhbətinə inandırdılar.
o vaxtlar şaxta babaya inanırdıq. 4-cü sinifdə, məni şaxta baba rolunu oynadım. özüm-özümü səhv çıxartdım. uşaqlıqdan tez çıxdım guya.
uşaq ağlı ilə, allah babaya inanırdım. daha rahat idi; "oda yaxınlaşma", "yalan danışma", "yaxşı uşaq ol" idi allah babanın əmrləri. böyüdükcə, işin içinə "zina", "şirk", "fərz", "sünnət" kimi mövzular, terminlər girdi. sonradan da boşluğu zadı. adam olmuşam də, belə olmalıdı yəqin.
uşaq ağlı ilə inandıqlarımın çoxuna, inancımı itirdim. azına da, inancım sarsıldı.