3. Svayqın Dostoyevskinin hələ ki yarımçıq qoyduğum "idiot"undan sonra yağ kimi oxunan, su kimi içilən möhtəşəm novellası.

Nə vaxt idi ki, hər hansısa əsəri bir gündə bitirə bilmirdim. Amma ki, bu novella çox oxunaqlıdı. Əsəri oxuyarkən müxtəlif detallar ilk başdan diqqəti cəlb edir. Məsələn nasistlərin necə vəkilləri və vəzifəli şəxsləri sakit-sakit işgəncəylə axrına çıxmaları. Əsərin baş qəhrəmanlarından olan Doctor B də bu acını çəkir. Düz 1 il həyatının çoxusunu yalnız bir otaqda keçirən adamın yerinə özünü qoyanda nəfəsi kəsilir lap. Ümumiyyətlə Svayq çox analitik yazıçıdı. 1920-ci illərdə Freydin əsərləri ilə onun psixoanalitika ilə bağlı fikirləri ilə daha ətraflı maraqlandığından qaynaqlanır bu. Elə bu əsəri oxuyarkən sanki həm də bir Freyd imzası görürsən elə bil.

Əsər çox uğurludu, niyə uğurludu, çünki oxucunun sinirlərini həqiqətən tarıma çəkir, onu bir şahmat taxtasının içinə salır. Hələ az qala əsərin içinə girib Çentoviçin ağzına vermək istəyirsən. Çox gözəl süjet xətti qurulub

Ölməzdən əvvəl mütləq oxunmalı əsərlərdi. Yazıçının "Amok", "Qorxu" əsərləri də daxil. Bu arada tərcüməçi Vilayət Hacıyev də çox pizdes tərcümə eliyib kitabı, nə yaxşı ki var