880. Qözəl qız vardı .Bizim balkondan onun pəncərəsi aydın görünürdü.Bəzən görərdim othrub televizora baxır.Bəzən kimləsə danışırı telefonda ,elə də olurdu pəncərəyə tərəf gəlir birazbayra baxırdı.Aramızda məsafə çox idi qorxurdum ki ,məni görəcək .Sızanağlı biri idim ,o isə sarışın gözəl idi.
Bir dəfə podyezdən çıxanda ,gördüm binamızın önündəki skameykada oturub.Kefsiz idi .Yay idi .Əlimdə butılka su ,ona tərəf gettim.Baxdı mənə ,dediki olar suyundan içim ..verdim içdi..döndüm ki gedəm ,dedi ki ,dəyan ..
Mənə dediki ,hər gün onu balkonumuzdan izlədiyimi görürmüş.
Çox utandım.Və dediki ,vaxtında mən də utanqac bir qızdım,amma indi dəyişmişəm.Mən pula çıxıram və çoxlu pul qazanıram .Rəzil və əsil alicənab adamlarla dəfələrcə rast gəlirəm.Eləsi var məni insan bilmir ,eləsi də ki elə gözəl jestlər edir ki ,özümü çox dəyəeli hiss edirəm.Ama bilirsən balaca ,mən xoşbəxt deyiləm .Sənin kimi ,çünki sən hər sabah olan kimi ,balkonuva çıxırsan ..məni görməyçün ,kiçik də olsa,xkşbəxtçiliyi yaşıyırsan.Ama mən zərrə hiss etmirəm .
Bu etiraf deyil bəlkə də ,ama kimsəyə demədim bunu ..