36. sinfimizdə bir qız vardı, atası şəhid olmuşdu, hətta anası buna hamilə olub o şəhid olanda, heç atasını görməmişdi də. yəni çox ağır bir həyat hekayəsi idi hər halda uşaq üçün. uşaq kimi qalmışdı, "r" hərfini də deyə bilmirdi. hər matəmdə şəhid, ata, ölüm, vətən zad belə gic gic şeylər öyrədib ona, ağlaya ağlaya dedirdilər yazıq qıza. o vaxtdan şeiriyyatdan da, məktəb tədbirlərindən də, matəm günlərindən də zəhləm gedir.