12. Günlərin birində Bakıdan Şəkiyə qastrola, "Leyli və Məcnun" operası gəlir. Onlar 6-7 gün Şəkidə olub, tamaşanı oynamalı idilər. Bir gün aktyorlardan biri, Leylinin atası naxoşlayır. Düşürlər əl-ayağa, bəs onun yerinə kimi qoysunlar, münasib bir adam tapılmır. Naəlac qalıb məsləhət alırlar ki, onun yerini ancaq Şəkili Abdulcabbar tuta bilər. Sən demə Abdulcabbar da yaxşıca vuranmış. Onunla razılaşırlar ki, Leylinin atasını oynasın. Pulu-pul, gündəlik də 1 şüşə araq. Abdulcabbar bir-iki gün yaxşıca rol oynayır. 3üncü gün ona araq vermirlər. Oda başlayır müdiriyyəti hədələməyə ki, görün sabah sizin başunuza nə oyun açacam!
Teatrın müdiri çox narahat olur, elə o gecəsi 2 şüşə araq alıb, üz tutur Abdulcabbargilə. Biraz vurandan sonra müdir ondan soruşur:
- Mən ölüm, düzünü de, o arağa görə bizdən nə hayıf çıxacaqdın?
- heç nə. deyə Abdulcabbar cavab verir:
- Məcnunun atası gələn kimi Leylini verciydim getsin!