1. dünyada bu boyda "billboard"ların, "rolling stone"ların, "clash"ların var olduğu təqdirdə azərbaycanda mövcud olmayan anlayışdır.
musiqi jurnalistikası başqa bir deyimlə musiqi tənqidi də anlanır və musiqini sevən jurnalistlərdən çox, vaxtı ikən musiqi ilə məşğul olmuş insanların yiyələndiyi peşədir.
yuxarıda sadaladığım jurnallara daha çoxunu misal vermək olar və bunu da qeyd etmək lazımdır ki, 80-ci illərdə türkiyədə də musiqi sektorunu bir-birinə vuran musiqi jurnalı olub o da "blue jean".
fanzin, jurnal, qəzet keçmişi o qədər də parlaq olmayan (klassikləri, 18-ci əsrin sonu, 19-cu əsrin əvvəllərindəki babalarımızın yaratdığı jurnal/qəzetləri kənarda tutaraq deyirəm) bir ölkə üçün musiqi jurnalistikası da xəyala yaxın bir şeydir.
hətta məhz buna görə də radiolarımızın heç birində janr bölgüsü görmək mümkün deyil. günorta xalq mahnıları verən aztv (105.0) gecə 5-də michael jackson verir. musiqi tənqidçisi, dolayı yolla janr bölgüsünə tabe tutulmuş radio sistemi olmayan bir ölkə üçün də standartdan üstün musiqi sektoru gözləmək bir az ağrılıdır. azərbaycan ölməyib, amma nəsə pis iy verir