59. bu entryni bir az da can havli ilə yazıram deyə əttökən emosionallığımı bağışlayasız gərək. bir də bu entryni əjdaha yığmaq, diqqət cəlb etmək üçün və s. yazmıram, hər kəsin anonim olduğu bir yerdə bu cür uşaqlıqlar edəcək yaşı uzun zamandır keçmişik. bunu edənlər əlbət ki var amma o demək deyil ki hər kəs belədir. hər nə isə

sözlükdən gedərkən entry yazılmasını da məqbul görmürəm əslində. gedirsən get də, güya bundan kimə nə? illərdir yazmayan o qədər əjdaha yazar var ki. yaşayıb yaşamadıqları bəlli deyil. gedərkən heç entry filan da yazmayıblar, heç kəsin də vecinə deyil, normalı da budur.

bəs niyə yazıram? 6 il bir igidin ömrüdür, sabah nə olacaq bəlli deyil, bilmədən qırdığımız, ziyan vurduğumuz hər kim varsa tək-tək yazmaqdansa burdan yazmaq daha uyğun olar. səmimiyyətimə inanmayan varsa da bilsin ki iliklərimə qədər səmimiyəm bu entrydə

6 ildir sözlükdə yazaram. ssgnin bir entrysi vardı. təxminən belə bir şey deyirdi: nə etsək də, yazmasaq da sözlüyü tərk edə bilmirik, bu bir az da şeyə oxşayır, məhəllədə nəsə almasaq belə həmişə məhəllə uşaqları ilə qabağında yığışıb söhbət elədiyimiz, boş boş dayandığımız dükkana.

çox getmişliyim, entryləri silmişliyim də olub, bu entry silmə eqoistliyini də etməyəcəm bu arada, bütün entryləri istədiyiniz məcrada, istədiyiniz yerdə mənbə və s. göstərmədən istifadə edə bilərsiz, hamısı qalacaq. işdir bəlkə kimlərəsə bir köməyi dəydi. qaldı ki zaman-zaman gedib qayıtmağa. insanın ruh halı ilə əlaqəli vəziyyətdir, bu bir çox yazarda hiss edilməyə bilər amma 6 il hər gün sözlüyə girən və hər gün nəsə yazan birinin ruh halı sözlükdə daha çox hiss olunur.

sözlüklə böyümüşəm desəm yeridir. yeniyetməliyimiz də burda keçmişik, insanın yeniyetməliyi ən çox xiyarlıqlar etdiyi yaşdır, həmin dövrdə elədiyim səhvlər varsa, incitdiyim, arxamca söydürəcək qədər qəlbinə dəydiyim, cındırlığımız dəyən/dəyməyən bütün yazarlardan üzr istəyirəm

həyatdır da, burdan bir çox yazarla görüşmüşlüyümüz, oturub çörək kəsmişliyimiz, içmişliyimiz, aralarından çox istədiklərim amma sonra münasibətlərin qırıldığı o qədər yazar var ki. zəhlələri də getmiş ola bilər məndən. nəsə. mən heç kəsə qarşı yaxşı, pis nəsə hiss edə bilmirəm bu dəqiqə

moderator olduğum dönəmlərdə də göründüyü kimi başlıqda kifayət qədər tənqid olunmuşam. o vaxt da bunları cavablamadım, bu gün də. hər kəs bir səhvimiz olduğunu deyirsə mütləqdir ki bir səhvimiz olub, o dönəmdə də qırdığım kimsə varsa üzrlü saysın. nə deyim

bayaq da dedim. 6 il az bir müddət deyil, 6 il hər gün birlikdə olduğun insandan ayrılsan üzüntüdən canın çıxar amma indi yaşadığım həm ailəvi həm də başqa problemlər, travma o qədər böyükdür ki, onların ağırlığı və acısı o üzüntünü yaşamağa vaxt belə buraxmayacaq yəqin ki

bir az da son damcı məsələsi var. o qədər şey olur ki və paylaşmadığım o qədər şey var ki hansı ki heç kəsin bilmədiyi. bunları yoluna qoymaq üçün çalışıb didinməliyəm. bununla paralel sözlüyü oxumağı və yazmağı da davam etdirə bilərdim deyə düşünürəm amma üstümdə o qədər ağırlıq var ki, iş gücdən başqa hər şey bir az daha ağır gələcək. bir onu deyim ki insanı mental olaraq yoran bir problemin, bir çıxılmaz yolun üstünə bir də əlavə şeylər gələndə insan dözmür.

bu da mənim səhvim olsun, həssaslığım daha doğrusu. dünya həssas insanlar üçün cəhənnəmdir sözünü unutmuşammış. nə isə. uzatmayım bu mövzunu


drama queen entry oldu bu da bir az amma anonimik be sözlük, o şeylər ad, soyad, şəkillərimizin olduğu sosial şəbəkələr üçün keçərlidir axı, heç kəsin yolda görsə bir-birini tanımayacağı bir yerdə də rahat yaza bilməyəcəyiksə daha nə? burdaki drama olsa nə olar olmasa nə olar.


ki bu vida entrysi də deyil. bir gün onsuz qayıdacam. amma sabah nə olacaq bəlli deyil, 1 il sonra qayıdacam desəm, bu 1 ildə hər şey ola bilər, həyatdır.

təkrar təkrar üzdüyüm, incitdiyim insanlardan üzr istəyirəm, zəhləsi gedənlərə də haqq verirəm, özümün də hal hazırda olduğum insandan zəhləm gedir. özümə yaraşdırmadığım, öz beynimdə qəbullana bilmədiyim, niyə belə olduğuna anlam verə bilmədiyim saysız hesabsız şeylər var

hər şey düzəlsə bir gün yenidən görüşəcəyik, bu cür leş, darmadağın halımla yox bəlkə də daha yaxşı halımla. mental olaraq sıfırdan belə aşağıdayam amma keçəcək * layiq olduğum haldayam indi, bir gün daha yaxşısına layiq olmaq üçün didinmək lazımdır, olar ya olmaz fərqi yoxdur

görüşənədək. sözlük və burdan öyrəndiklərim, burdan qazandıqlarım (yaxşı, pis) hamısı ölümsüzdür. bir gün illər sonra qayıdıb gəlib bu yazdıqlarıma gülümsəməyim və hər şeyin, əsas da bu yaşadığım acının keçməsi, unutmağım diləyi ilə, edward witten kaçar.