1. Burada söhbət əjdaha entrylərdən getmir, adi sıradan amma müəyyən qədər də uzun entrylərdən gedir. Oxuyursan sona çatanda bir təhər olursan. Səs verməsən vicdanın rahatlamır, əjdaha vermək istəsən bundan əvvəlki əjdaha verdiklərinə ayıb etmiş olursan, yenə yaxşı ki bu maraqlı var deyirsən öz-özünə. Amma adətən maraqlı da olmur, əgər çox umbay bir şey deyilsə də umbay da verə bilmirsən, qalırsan buz üstünə çıxmış dana kimi. Yəni məndə elə olur. Hətta bir başlığa girəndə entrylərin üstündən də sürətlə keçə bilmirəm. Necə ki bu da vinçi şifrəsində lenqton luvrdakı əsərlərin qarşısından tələsə-tələsə, sürətlə keçəndə narahat olursa, elə məndə də o tərz bir şey olur. Entryləri də oxuyana, sonra üstəlik nə səs verim deyib düşünənə qədər də baxıram artıq nə qədər vaxt keçib.