5. valideynləri tərəfindən atılmış, valideynlərini ölüm səbəbiylə itirmiş uşaqların yaşadığı yer.
əsas dəhşət bu deyil, əsas dəhşət, faciə 18 yaşını bitirib oradan çıxmaqdır. çünki əsil həyat ondan sonra başlayır. ya da bitir əslində. onsuz da 18 ilini əziyyətlə, natamamlıq kompleksi ilə, bəzən nifrət, bəzən intiqam hissi ilə keçirən uşaqlar birdən birə daha dərin boşluğa düşür. oğlanlar min bir məqsədlərlə istifadə olunmağa başlayır, qızlar artıq içəridən `qız` deyildir və artıq evlilik də uzaq görünür ona.