yazarların ölümlə üz-üzə gəldiyi anlar


    2. Qaz zəhərlənməsi hallarının bir çoxunun ölümlə nəticələndiyini hamımız bilirik. Mən də dünyadan tam siktirirdim ki, alınmadı. Detaylı şəkildə sizinlə bölüşmək istəyirəm bu hadisəni.

    Sıradan bir gün idi. Hamı öz kefində idi. Axşam tərəfi anama nə isə oldu, özünü yerə atdı. Bir neçə gün bundan qabaq da belə bir şey olduğundan çox da üzərinə düşmədik bu hadisənin. Nəysə, axşam oldu. Balaca qardaşım dayanmadan ağlayırdı, nədənsə anamın da gözündən yaş gəlirdi. Bir təhər getdilər yatmağa. Atamla mən qalmışdıq, dedi ki deyəsən zəhərlənmişik, get ayran düzəlt. Nədənsə mənə heç nə təsir etmirdi, getdim yatmağa. Dədəm də nə etsə yaxşıdı, gedir çimməyə. Baxın, kişi deyir dəm qazından zəhərlənə bilərik, sonra da gedir çimməyə ( digər entrylərimə baxsanız dədəmin gicdıllaq olduğunu anlayacaqsınız, bu hərəkəti ilə artıq bunu təsdiqlədi. ). Nə isə gedib çimməyə, çıxanda başı ağrımağa başlayıb ( görəsən niyə amk ), üz qırxmağa gel almaq üçün digər otağa keçib. Geli alandan sonra görüb yıxılacaq özünü atıb kresloya, orda da huşunu itirib, gel də əlindən düşüb. Gelin düşmə Səsinə anam oyanıb, atamı şillələyib ki oyansın, atam oyananda anam huşunu itirib. Atam görüb vəziyyət xarabdı, telefonda ilk qabağına çıxana zəng vurub, deyib " zəhərlənmişik, tez gəlin ". Mən də öz kayfımda, mışıl-mışıl yatıram. Bu arada, hər yer qaranlıq idi, ak sakallı dede zad görmədim ( demək ki soxurlar bəylər, olsa idi görərdim ). Nəysə, Həkimlər filan gəldi bizi apardılar tez, ən çox zəhərlənən sən demə atamla mən imişəm. O gün məni burax, bütün ailəmin həqiqətən bəxti gətirdi.
    Tanrı o geli göndərməsə idi, mən indi sağ deyildim.
    (bax: hadi ateistler bunu da açıklasın )


hamısını göstər

sən də yaz!