27. dünәn yüngülvari qeybəti getdikdәn sonra girib biraz entrylәrini oxuyaraq özümü cahil hiss * happily so etdiyim yazar.

hәtta başımızdan keçən bir hekayə yadıma düşdü. demәli nә qәdәr *kult rejissorlar*, art house filmlәr varsa baxdığım illәrdir. onları tanıyırsınız; uşaq vaxtı anası yetәri qәdәr qucaqlamayıb deyә әskik böyüyüb, *ekzistensial ağrılar* çәkәn rejissorlar.
*theodoros angelopoulos*u tәzә xәtm elәmiş, xәfifdәn *bela tarr*a meyllәnirәm. yazarla tez-tez kim birinci risk edib *satantago* izlәyәcәk deyә bir-birimizә qaz veririk. o günlәrin birində *werckmeister harmonies* izlәdiyimi görәn yazarımız, "bitir sәnә bir yazı atacam" deyir. bitirirәm, yazı atılır, oxuyuram. mәnim әnәnәvi "bomba kino idi, yeri var idi" şәrhlәrimdәn sonra әsl film şәrhi necә olmalıdı anlayıram, ancaq cahil dә olduğum üçün yazıdan çox bir şey qavramıram. "hm nә qәşәng yazmısan, çox bomba yazılıb, ay nә qәşәng asffah" * at this point she probably facepalmed into another dimension zad yazıb göndәrmişdim. o da sağolsun üzümә vurmadan, nәzakәtli bir dillә tәşәkkür etmişdi.
(baxma: fucking biblical, mate)